Brooks met fijne zolen
Door: Otheo
23 November 2025 | Portugal, Câmara de Lobos
De afgelopen uren waren knap enerverend. Het stadje waar ik binnenreed was behoorlijk geaccidenteerd, maar gelukkig had ik een soort route bedacht om bij de slaapplaats te komen.
Prima. Maar ja, dan de praktijk, die is soms wat weerbarstig. Sommige wegen zijn wel wegen, maar dan in een tunnel. Andere aansluitingen liggen 100 of 200 meter lager of zijn eenrichtingswegen.
Uiteindelijk kom ik op bekend terrein: een steile weg omlaag die steeds smaller wordt en bochtig. Spiegels naar binnen. Stoppen en uitstappen dus. Alleen, m’n schoenen blijken er niet meer te zijn. Juist, 2 problemen voor de prijs van 1. Die schoenen staan waarschijnlijk bij het huisje van de kabelbaan waar ik zo fijn kon parkeren… Op louter de rem en handrem naar beneden, waar ik bij de kroeg om hulp kan vragen.
Een man biedt aan om me te gidsen met zijn auto, het is te ingewikkeld om zo te vertellen. Na wat gemanoeuvreer door het verder prachtige stadje komen we op de goeie plek. Parkeren kan alleen op de stoep bij het zebrapad.
Hartelijk afscheid genomen van m’n redder en de code ingetoetst voor de sleutel. De eerste twee deuren werken mee, maar de derde weigert. Geappt naar de eigenaar en later gebeld. Hij komt vlot en toont hoe het ook kan. Hij biedt aan om mee op zoek te gaan naar de verdwenen schoenen. Alles via Google-translate, wat een fijne uitvinding is dat toch.
Auto weggezet en samen met zijn vrouw de bergen ingegaan. Weer dat hele doolhof door, maar nu via begaanbare wegen. Prachtig weer, schitterend uitzicht. De vrouw blijkt Venezolaanse roots te hebben, zoals velen hier. Spaans in de auto, Portugees en af en toe Nederlands via Google. Nu alleen die schoenen nog…
De man achter het loket van de kabelbaan blijkt een neef van de huiseigenaar, en terwijl zij lekker wat bijpraten zie ik m’n Brooks staan met die fijne zolen. Zomaar aan de kant van de weg. ‘Ja’, zegt de neef, ‘hier in Madeira kun je alles zo laten staan zonder dat je het kwijt raakt’. En dat blijkt gelukkig te kloppen. Opgelucht teruggereden en bij de zojuist aangebrachte kerstversiering lekker wat Madeira weggetikt terwijl allerlei familieleden langskomen.
Niet alle dagen zijn gelukkig zo verlopen. Een paar waren best wel overzichtelijk. Die bewaar ik voor de volgende keer.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
