GPS
Door: Otheo
17 April 2019 | Spanje, El Puerto de Santa María
Voordat Ajax achter kwam, gelijk en zelfs voor, heb ik geprobeerd om nog wat van Andalusië te zien.
De Renault Captur die ik kreeg aangeboden heeft een GPS met uitdagingen. Veel aanbevolen wegen bestaan niet of zijn onlogisch en dan biedt de stem invoelend aan 'Opnieuw berekenen?'. Je ziet wel veel zo...
Het eten is erg goed. Vooral rond het middaguur is het genieten. De dik ingekookte variant op gazpacho is 1 van mijn favorieten. De Porra Antequerana met tomaat, ei, spekjes en een soort paté staat aan de top. In Antequera lig ik op een slaapzaal, iets wat ik lang geleden al niet meer zou doen. Maar ik ben de enige gast, dus het is vrij overzichtelijk. Het stadje ligt er mooi bij, prachtige panorama's vanaf een oud fort. Daarna naar een mooi zaakje met wijn, WiFi en tapas toe en in het donker terug - zonder GPS...
Via El Chorro naar Ronda. Erg spectaculair met diepe ravijnen. In het restaurant hoor ik dat dit de rustige tijd is. Drukker hoeft echt niet van mij.
Zahara is ook alweer zo'n mooi wit dorp op een berg. Boven m'n kamer torent het 'Castillo' uit, dan weer Moors dan weer Christelijk, en beneden me ligt een groot stuwmeer.
's Avonds is er de eerste processie van de buurt. De dagjesmensen zijn vertrokken en ik hoor alleen nog Spaans om me heen. Iets heiligs wordt door tientallen sterke mannen door de straatjes gewaggeld. Zo'n veertig slagwerkers en blazers er achter en dan de devote volgers. Soms heeft het langzame ritme iets van een dodenmars. Het is gezellig druk met veel lokale mensen. Mooi om mee te maken!
In Grazalema komt de volgende ochtend net een hardloopwedstrijd binnen, ik vermoed een marathon want de klok staat al op 3.20 uur. Dat zijn echte helden, met die hoogteverschillen... Gewoon wandelen is hier al zwaar.
Via een kaasmarkt en een stierenarena kom ik bij een startpunt voor wandelaars. Veel wandelstokken, bergschoenen en afgetrainde Spanjaarden hier. Terug in Zahara word ik al verschillende malen begroet: zo klein is het hier.
Ook in Arcos de la Frontera wordt de volgende dag Semana Santa gevierd, waarschijnlijk meer voor de kinderen. Arcos is prachtig, maar je moet steil omhooglopen om in het oude centrum te komen. Vanuit de parador is het uitzicht adembenemend - kan ook door het klimmen komen natuurlijk.
Even verderop, in Medina Sidonia, kun je zelfs nog verder kijken. Je ziet de kust, Vejer, Cadiz, Jerez en links zie je zelfs Afrika!
Inmiddels al veel witte dorpen gezien en langzamerhand komen de steden aan bod: morgen met de boot naar Cadiz en later waarschijnlijk met de trein naar Jerez.
Even geen last van de GPS.
De Renault Captur die ik kreeg aangeboden heeft een GPS met uitdagingen. Veel aanbevolen wegen bestaan niet of zijn onlogisch en dan biedt de stem invoelend aan 'Opnieuw berekenen?'. Je ziet wel veel zo...
Het eten is erg goed. Vooral rond het middaguur is het genieten. De dik ingekookte variant op gazpacho is 1 van mijn favorieten. De Porra Antequerana met tomaat, ei, spekjes en een soort paté staat aan de top. In Antequera lig ik op een slaapzaal, iets wat ik lang geleden al niet meer zou doen. Maar ik ben de enige gast, dus het is vrij overzichtelijk. Het stadje ligt er mooi bij, prachtige panorama's vanaf een oud fort. Daarna naar een mooi zaakje met wijn, WiFi en tapas toe en in het donker terug - zonder GPS...
Via El Chorro naar Ronda. Erg spectaculair met diepe ravijnen. In het restaurant hoor ik dat dit de rustige tijd is. Drukker hoeft echt niet van mij.
Zahara is ook alweer zo'n mooi wit dorp op een berg. Boven m'n kamer torent het 'Castillo' uit, dan weer Moors dan weer Christelijk, en beneden me ligt een groot stuwmeer.
's Avonds is er de eerste processie van de buurt. De dagjesmensen zijn vertrokken en ik hoor alleen nog Spaans om me heen. Iets heiligs wordt door tientallen sterke mannen door de straatjes gewaggeld. Zo'n veertig slagwerkers en blazers er achter en dan de devote volgers. Soms heeft het langzame ritme iets van een dodenmars. Het is gezellig druk met veel lokale mensen. Mooi om mee te maken!
In Grazalema komt de volgende ochtend net een hardloopwedstrijd binnen, ik vermoed een marathon want de klok staat al op 3.20 uur. Dat zijn echte helden, met die hoogteverschillen... Gewoon wandelen is hier al zwaar.
Via een kaasmarkt en een stierenarena kom ik bij een startpunt voor wandelaars. Veel wandelstokken, bergschoenen en afgetrainde Spanjaarden hier. Terug in Zahara word ik al verschillende malen begroet: zo klein is het hier.
Ook in Arcos de la Frontera wordt de volgende dag Semana Santa gevierd, waarschijnlijk meer voor de kinderen. Arcos is prachtig, maar je moet steil omhooglopen om in het oude centrum te komen. Vanuit de parador is het uitzicht adembenemend - kan ook door het klimmen komen natuurlijk.
Even verderop, in Medina Sidonia, kun je zelfs nog verder kijken. Je ziet de kust, Vejer, Cadiz, Jerez en links zie je zelfs Afrika!
Inmiddels al veel witte dorpen gezien en langzamerhand komen de steden aan bod: morgen met de boot naar Cadiz en later waarschijnlijk met de trein naar Jerez.
Even geen last van de GPS.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
