Het hulpstuk
Door: Otheo
01 Oktober 2024 | Malawi, Mtsilo
Dit keer zit ik in Malawi, wat Otheo betreft. In het echt in Mtscheta. In Good Old Georgië natuurlijk.
De stoel onder de deurklink zorgde toch niet echt voor een goeie nachtrust.’Hopelijk geen nieuwe beten’ lees ik in m’n dagboek. Toch te grazen genomen door insectengespuis dat de Hoge Kaukasus als uitvalsbasis heeft gekozen. Luizen, vlooien, bedbugs? Prima, als ze maar niet meekomen naar ons prachtige landje.
Tourtje voor morgen geregeld naar Davit Gareja, aan de grens met Azerbeidzjan maar eerst wel even naar een appartement een stukje verderop in de straat. Daarna een huurtoyota voor een kleine week om de wijnregio te doorkruisen.
Drukkend warm is het, en ik ben moe. Powernapje? Klaar voor een lange nacht want ik word prikkelbaar. Veel rokers om me heen bij het eten en schetteraars door hun mobieltje.
Rond twaalf uur hoor ik een ondefinieerbaar geluid, alsof er behang wordt afgetrokken in grote hoeveelheden. Aangenomen werk? Lekker ‘s nachts doen? Irritant! Ik knal de stoel tegen de deur en bonk op de muur en even later gaat er een deur open: ‘Sorry, sorry, ik ben m’n rugzak aan het sealen’. Klinkt erg Indiaas. Box. ‘Sorry’. Dat mag wel een flinke rugzak zijn. Na een paar minuten is het heerlijk stil.
‘s Morgens blijkt het hotel toch twee (2) positieve punten te hebben: er is warm water en de douchekop werkt. En geen nieuwe beten: drie dus!
De Amerikaan bij wie ik koffie haal blijkt een Rus. Twintig jaar New York hebben hem mede gevormd. Leuk praatje over muziek, want er is een Stones-uur op de radio. De tour naar de grens zouden we met z’n tweeën doen maar het worden er uiteindelijk zestien. Andere organisatie, andere beloftes enz. Met z’n drieën worden we opgesloten in de bus. Niet echt lekker want het wordt steeds warmer. Pislink, dat worden we. Was onbedoeld. Dat scheelt. Drie toeristen omgekomen in een afgesloten busje. Maar het was niet de bedoeling. Staat een stuk leuker in de krant…
Mooie tocht verder, met een leuke en gevarieerde groep. Spanje en Argentinië waren vertegenwoordigd en Duitsland, Frankrijk, Australië en China. De grenswachten van Azerbaijan hielden ons goed in de gaten zodat we geen kloosters verderop konden bekijken. Met Patrick een goed maal genomen. Hij nodigt me uit om naar Albi te komen. Hij gaf les in de gevangenis, en daarvoor op een doveninstituut: 2x kloppen op tafel betekent ‘Eet smakelijk’.
De volgende ochtend wordt mijn Toyota gebracht. Lekker oud en beschadigd maar wel hybride. Op naar de wijnregio! Maar geen proeverijen tijdens de tocht, alles veilig en doordacht.
Sighnaghi is wat minder Italiaans dan voorgespiegeld en eens beetje saai. Naast elk mooi gebouw vijf lelijke. Veel hoogteverschillen weinig hoogtepunten. Het hulpstuk van Mels, om een mobieltje aan het dashboard vast te zetten werkt fantastisch. M’n Maps.me doet de rest. Zo kan ik toch zonder internet met GPS de weg vinden: joepie! Geen ongelukken tot nog toe en geen schade.
Door naar Telavi. Veel mooie plekken onderweg. Wijnproeverijen vanuit de stad met een Engelse gozer die net uit het hooggebergte komt. Helemaal kapot en verkild en met kilo’s vuile was. Liep natuurlijk uit de hand. Dag verspeeld maar wel veel gelachen. O ja, ook nog een politieke manifestatie meegemaakt van Georgische Droom. Die versperde de doorgang terwijl ik heel nodig moest, maar dat verhaal wordt te lang. Heb het overleefd maar vraag niet hoe.
Zit nu in Mtscheta, maar eigenlijk dus in Malawi, maar dat is weer een heel ander verhaal. Op naar Armenië!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
