Niet doorvertellen
Door: Otheo
27 November 2025 | Portugal, Funchal
Op de derde verdieping zit ik, bij een pleintje met kerstverlichting. Goed nadenken. Code invoeren. En dan hoor je het gewenste klikgeluid.
De derde verdieping is eigenlijk de zolder, maar de materialen die zijn gebruikt en de uitgekiende inrichting geven toch een luxe uitstraling. En ‘s nachts is het heerlijk stil.
Vanochtend naar het fotomuseum geweest, beetje gehaast want voor de middag stond er een uitstapje gepland naar de vallei achter de aanpalende bergen.
In het museum hoorde ik steeds strenge hakken achter me op de houten vloer. Ja, een onbetrouwbaar uiterlijk heeft zo z’n nadelen. Mooi museum. Rook ook lekker. Madeira van zo’n 150 jaar geleden. Weinig mobieltjes toen, en een gebrekkig internet. De mensen lachten weinig en poseerden veel, wel met mooie kleren aan. Mooie indruk van het eiland voordat de cruiseschepen en vliegtuigen de zaak kwamen opfleuren.
Dan naar 1 van de hoogtepunten van de dag. Groentesoep. In een zijstraatje zag ik mensen heerlijk slobberen vanuit grote kommen. Die werden aangedragen vanuit een pijpenlaatje. Door een ouder echtpaar dat bezig was om op een eerlijke manier in hun onderhoud te voorzien. Rood wijntje erbij want het was al na twaalven. Bij het afrekenen kreeg ik bijna geld toe, het was ontroerend. En heerlijk! Een foto hiervan had zo het museum in gekund…
Door naar de bushalte waar ik zou worden opgehaald, voor het tribunaal. Als er dan toch tribunalen komen, dan maar op Madeira… Het minibusje komt keurig op tijd en de chauffeur geeft aan dat ik voorin mag zitten. Heerlijk relaxed dit keer.
Zelf rijden op Madeira kan je niet echt ontspannen noemen. Sterker nog, het is afschuwelijk. Soms is het echt smal, passeren kan niet; ongelofelijk steil en bochtig. 33% was de topper. Als het dan donker is of regenachtig, zie dan maar schadevrij uit de strijd te komen. Borden ontbreken vaak en de kaarten op je mobieltje kunnen het zelf niet volgen. Nou ja, genoeg geklaagd.
Volgende keer alles georganiseerd en lekker achterover in de kussens…
Bij het inleveren van de auto bleek trouwens dat alle schade op de 500 (en die was fors) er al zat. Zorgen om niets dus. Halleluja!
De tocht met de minibus was prachtig trouwens, naar een vallei met afgronden tot 700 meter steil omlaag. We eindigden in een plaatsje waar ik net een paar keer had overnacht en kon dus m’n favoriete ober nogmaals de hand schudden en een Nikita wegslobberen. Elton John-fans weten genoeg.
Even terug in de tijd. In Santa Cruz is er geen millimeter parkeerplek. Bij m’n onderkomen is er een ondergrondse parkeergarage. Kleine entree, zelfs voor een Fiat 500, laag en steil naar beneden met een nauwe bocht naar rechts. Dan keren en achterwaarts langs de muur m’n plekje in. M’n voet schiet van de koppeling en de motor slaat met een schok af. Geen schade. Nog niet. Terwijl ik de tas pak gaat het licht uit. Pikkedonker. Allles op de tast nu; beetje Mr. Bean met z’n mini.
Veel Duitsers bovengronds. Mooie boulevard. Op het enige Engels gesproken kanaal, het geschiedeniskanaal, zie ik dat Balzac 50 koppen koffie per dag dronk. Daar is hij ook aan overleden trouwens. Nuttige kennis, daar gaat het om.
Het plaatsje ligt zo’n beetje onder het vliegveld, Cristiano Ronaldo-airport (CR-7), heeft een superbakker met heerlijke koffie (bica), een mooie kerk met park en veel historie. Delen van het klooster dat moest wijken voor CR-7 liggen voor het cultuurhuis te verstoffen. ‘s Avonds geen slaapzaalgesnurk, gebiep of andere idiotie. Wat een weelde!
Dan naar het noorden, naar Porto da Cruz. Prachtplek aan het water met een witte branding en geknars van stenen. Uitzicht over zee vanuit de kamer en zonnende katten onder de Fiat. Landelijk sfeertje dus. Heerlijk eten hier, met plat brood met knoflook vooraf, verse vis en witte wijn met chubby eromheen (om de fles koel te houden). Alleen, veel te veel. Wordt een latertje.
Verderop wil ik met een kabelbaan naar beneden. Helaas staat er net teveel wind. De mensen beneden worden nog geëvacueerd, maar dat is het dan.
Later nog regelmatig gewandeld, langs levada’s en naar toppen. Terugkerend euvel: de drukte. Regelmatig kun je al niet parkeren bij de bekendere plekken. Dan maar minder bekende oorden. Scheelt aanmerkelijk. Maar laagseizoen bestaat niet meer op Madeira.
Het is hier mooi maar (te) druk. Net kaas geproefd van de Azoren. De jongen die het runt, zelf van Madeira, is helemaal gek van de Azoren. Het is daar als hier 100 jaar geleden. Niet doorvertellen…
-
28 November 2025 - 22:21
Tom:
Ha Theo,
Mooi verhaal weer! Maar je vraagt er natuurlijk wel zelf om klem te rijden met je te grote kleine auto. Een local als chauffeur lijkt me een prettiger idee. Hier geen nieuws, dus goed nieuws. Veel plezier gewenst en blijf schrijven!
Groet, Tom
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
