Tegenligger
Door: Otheo
12 December 2015 | Nieuw Zeeland, Wanganui
Northland is een mooi stuk Nieuw Zeeland met veel ruimte, natuur en historie. De hostels zijn ook prima, lekker schoon en ruim met vriendelijke eigenaren. Alles gaat hier net een tikje ontspannener, wel twee misschien. Na Russell, waar ik nog twee extra nachten aan een kleine baai ben gebleven (in een hostel met twee kamers - hoezo kleinschalig), ben ik wat omhoog gegaan naar een schitterend wandelgebied bij Kahoe.
Uren gelopen door subtropisch bos en af en toe staan puzzelen bij het oversteken van stroompjes. Er dwars doorheen bleek toch de beste manier... De slagroom op de taart was een stuk loodrecht omhoog. Werd me toch wat te link; stel dat je valt. Met een gipsvlucht retour? De hele dag geen wandelaar tegengekomen...
Stefano, die de tent runt, is ook kok. Nou Italiaan, kok, kan niet mis toch? Vier nachten gebleven dus. Toevallig komt er een Italiaans stel langs. Hij is berggids en is tien jaar geleden hier al geweest. Hij laat de streek nu zien aan zijn vrouw. Als ik in de buurt kom van de Mont Blanc moet ik maar eens langskomen. Het worden gezellige Italiaanse avonden met goeie rode wijn...
De volgende dag stopt om 8 uur de bus naar Cape Reinga voor de deur. Had Stefano geregeld. Wordt een mooie dag, met een rit over het 90-mile beach en veel bezoekjes aan interessante plekken. Het sandboarden, eindigend in het water, laat ik aan me voorbijgaan...
Na vier nachten afscheid genomen van Kahoe en even sfeer geproefd in Ahipera, een surfdorp. Het is er nogal druk en continu hoor je zinnen als 'Nimmst du deinen flip-flaps mit?'
Door dus, naar een nog rustiger oord. Zelfs dat blijkt mogelijk...
In Kohukohu -vind dat maar eens op een kaart...- beland ik in het groen aan de Hokianga Harbour. Het dorpje heeft een heel klein winkeltje en een kroeg en een groots verleden. Ben hier trouwens op zondagochtend heengereden en zag opeens twee auto's op me afkomen. Kon eigenlijk m'n ogen niet geloven. We reden rond de 80 a 100 en inhalen was hier volstrekt onmogelijk. Mijn reflex ging gelukkig naar links en we raakten elkaar net niet... Even de oude schicht stilgezet en de buikademhaling geoefend...
Vanuit Kohukohu kon je in zo' n anderhalf uur onverhard aan het strand komen. Verlaten stranden, kilometers lang...
Even wat sneller! Dargaville is een prima tussenstop met veel historie en later zak ik af naar Piha, een dorp ten westen van Auckland, bekend in NZ van tv-uitzendingen. Wie hier gaat zwemmen weet bijna zeker dat-ie op tv komt. Als drenkeling... De stroming is hier zo geniepig dat het een ongelijke strijd is. In de uitzendingen doen ze er natuurlijk nog een schepje bovenop.
Dan Raglan, ontspannener kan echt niet... Taumaranui en de republiek van Whangamomona - onderweg tijdens de Forgotten World Highway. Dit dorpje van 30 mensen is een eigen republiek begonnen. De interim-presidente schenkt prima bier en is van Nederlandse komaf. 'Doe mij nog een biertje' heeft echt effect hier...
Inmiddels zit ik al flink zuidelijk, in Wanganui. Heb voor dinsdag een driedaagse kanotocht op het programma. Morgen eten en drinken enz. kopen, want het is een nogal afgelegen gebied. Weinig tegenliggers dus; is wel zo prettig misschien...
Uren gelopen door subtropisch bos en af en toe staan puzzelen bij het oversteken van stroompjes. Er dwars doorheen bleek toch de beste manier... De slagroom op de taart was een stuk loodrecht omhoog. Werd me toch wat te link; stel dat je valt. Met een gipsvlucht retour? De hele dag geen wandelaar tegengekomen...
Stefano, die de tent runt, is ook kok. Nou Italiaan, kok, kan niet mis toch? Vier nachten gebleven dus. Toevallig komt er een Italiaans stel langs. Hij is berggids en is tien jaar geleden hier al geweest. Hij laat de streek nu zien aan zijn vrouw. Als ik in de buurt kom van de Mont Blanc moet ik maar eens langskomen. Het worden gezellige Italiaanse avonden met goeie rode wijn...
De volgende dag stopt om 8 uur de bus naar Cape Reinga voor de deur. Had Stefano geregeld. Wordt een mooie dag, met een rit over het 90-mile beach en veel bezoekjes aan interessante plekken. Het sandboarden, eindigend in het water, laat ik aan me voorbijgaan...
Na vier nachten afscheid genomen van Kahoe en even sfeer geproefd in Ahipera, een surfdorp. Het is er nogal druk en continu hoor je zinnen als 'Nimmst du deinen flip-flaps mit?'
Door dus, naar een nog rustiger oord. Zelfs dat blijkt mogelijk...
In Kohukohu -vind dat maar eens op een kaart...- beland ik in het groen aan de Hokianga Harbour. Het dorpje heeft een heel klein winkeltje en een kroeg en een groots verleden. Ben hier trouwens op zondagochtend heengereden en zag opeens twee auto's op me afkomen. Kon eigenlijk m'n ogen niet geloven. We reden rond de 80 a 100 en inhalen was hier volstrekt onmogelijk. Mijn reflex ging gelukkig naar links en we raakten elkaar net niet... Even de oude schicht stilgezet en de buikademhaling geoefend...
Vanuit Kohukohu kon je in zo' n anderhalf uur onverhard aan het strand komen. Verlaten stranden, kilometers lang...
Even wat sneller! Dargaville is een prima tussenstop met veel historie en later zak ik af naar Piha, een dorp ten westen van Auckland, bekend in NZ van tv-uitzendingen. Wie hier gaat zwemmen weet bijna zeker dat-ie op tv komt. Als drenkeling... De stroming is hier zo geniepig dat het een ongelijke strijd is. In de uitzendingen doen ze er natuurlijk nog een schepje bovenop.
Dan Raglan, ontspannener kan echt niet... Taumaranui en de republiek van Whangamomona - onderweg tijdens de Forgotten World Highway. Dit dorpje van 30 mensen is een eigen republiek begonnen. De interim-presidente schenkt prima bier en is van Nederlandse komaf. 'Doe mij nog een biertje' heeft echt effect hier...
Inmiddels zit ik al flink zuidelijk, in Wanganui. Heb voor dinsdag een driedaagse kanotocht op het programma. Morgen eten en drinken enz. kopen, want het is een nogal afgelegen gebied. Weinig tegenliggers dus; is wel zo prettig misschien...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
